MaagDarmLever.nl

Anatomie en aandoeningen binnen het MDL-gebied.

MaagDarmLever.nl

Onderzoeken en diagnose chronische darmontsteking

MRI scanHet stellen van de juiste diagnose is bij een chronische darmontsteking niet altijd eenvoudig. Er zijn verschillende onderzoeken nodig om een darmontsteking aan te tonen. Soms wordt een chronische ontsteking ‘per ongeluk’ ontdekt bij een spoedoperatie vanwege een vermoede blindedarmontsteking.

Bij een vermoeden van een chronische darmontsteking zal de huisarts meestal doorverwijzen naar een MDL-arts (een gastro-enteroloog). Deze zal een aantal vragen stellen om het klachtenpatroon goed in beeld te brengen. Daarnaast kan hij/zij verschillende onderzoeken laten doen.

Bloedonderzoek

Door middel van bloedonderzoek kan niet direct de diagnose chronische darmontsteking worden gesteld, maar er kan wel worden vastgesteld of er sprake is van bloedarmoede. Daarnaast kunnen een laag eiwitgehalte, een verhoogde bezinking of CRP en verhoogde witte bloedcellen en bloedplaatjes een aanwijzing zijn voor de Ziekte van Crohn of Colitis Ulcerosa.

Ontlastingsonderzoek

De ontlasting kan onderzocht worden om parasieten, wormen of andere infecties uit te sluiten als oorzaak van de klachten.

Endoscopie

Bij een endoscopie wordt een dunne, flexibele slang via de anus in de darmen gebracht. Zo kan de arts in de darmen kijken. Door de slang kan een klein grijpertje worden geschoven. Hiermee kan een klein stukje weefsel uit de darmwand worden verwijderd. Dit stukje weefsel (biopt genoemd) wordt daarna in het laboratorium onderzocht. Zie verder de pagina over colonoscopie.

Röntgenonderzoek

Röntgenonderzoek wordt vooral gedaan voor het onderzoeken van de dunne darm. Hiervoor wordt eerst contrastvloeistof in de dunne darm gespoten via een sonde die door een neusgat, via de slokdarm en de maag, de dunne darm ingaat. Als dit is gebeurd, wordt er röntgenfoto’s gemaakt. Op de röntgenfoto’s worden eventuele ontstekingshaarden zichtbaar. Ook kunnen vernauwingen in de darmen en fistels worden waargenomen.

Voor het onderzoek moeten de darmen worden leeggemaakt. Dit gebeurt door het geven van laxeermiddelen.

Van de dikke darm kunnen ook röntgenfoto’s worden gemaakt. Dit wordt een X-colon genoemd. Voorafgaand aan dit röntgenonderzoek wordt een kleine sonde met een contrastmiddel (bariumpap ) in de dikke darm ingebracht. De röntgenstralen kunnen niet door het bariumpapje heen, waardoor op het röntgenbeeld een afbeelding van de dikke darm ontstaat en afwijkingen goed gezien kunnen worden.

Echografie

Echografisch onderzoek werkt met geluidsgolven. Het is eenvoudig en pijnloos. Tijdens het onderzoek wordt eerst een gel op de buik gesmeerd. Vervolgens gaat de arts met een apparaat over de buik heen. Het apparaat zendt geluidsgolven uit, die teruggekaatst worden (de echo). De echo’s worden opgevangen en zo wordt een 2-dimensionaal beeld van de darmen gemaakt op een beeldscherm.

Tijdens dit onderzoek is vooral goed te zien of er een ontsteking buiten de darmen is en of de darmwand verdikt is.

CT-scan en MRI-scan

Een CT-scan is een röntgentechniek, waarbij de patiënt in een holle buis ligt en een bewegende scanner de patiënt scant. De scanner maakt telkens opnames van een deel van het lichaam en al die dwarsdoorsnedes bij elkaar geven een beeld van het gescande stuk lichaam.

Lees verder over de behandeling van een (chronische) darmontsteking.