Galblaas

U bevindt zich hier: Ľ PatiŽnten informatie Ľ Galblaas

De galblaas

De galblaas is de opslagruimte voor gal. De galblaas is peervormig, maximaal 3 cm. breed en 8 tot 10 cm. lang. In de galblaas kan zoín 30 tot 60 ml. gal worden opgeslagen. De galblaas ligt rechtsboven in de buikholte, tegen de voorkant van lever aan.

Gal wordt gebruikt voor het verteren van vet. De galblaas is alleen opslagruimte. De aanmaak van gal vindt plaats in de lever. Via het galwegsysteem wordt de galvloeistof (de 'gal') naar de galblaas vervoerd. Daar wordt het gal iets ingedikt. Zolang er geen gal nodig is voor de vertering van het (vetrijke) voedsel, blijft de gal opgeslagen in de galblaas.

Na het nuttigen van de maaltijd, komt de voeding in de dunne darm terecht. Als er vetdeeltjes in de voeding aanwezig zijn, krijgt de galblaas via de hersenen het signaal om gal naar de dunne darm te vervoeren.

Gal is een vrij dikke, geelgroenige vloeistof. Behalve water en slijm, bevat gal ook verschillende andere stoffen:

  • Galzouten; deze zouten kunnen vetten in kleine druppeltjes verdelen (emulgeren), waardoor vetverterende enzymen beter op het vet kunnen inwerken
  • Bilirubine (galkleurstof); bilirubine ontstaat in de lever bij de afbraak van rode bloedcellen. Deze galkleurstof geeft de ontlasting zijn donkerbruine kleur. Als de galkleurstof om de een of andere reden niet meer uit de galblaas of de lever kan wegvloeien, dan krijgt de ontlasting een stopverf-achtige kleur en worden de huid en de ogen geelkleurig
  • Cholesterol; in de gal zit ook cholesterol, een bouwstof voor het lichaam. Een teveel aan cholesterol wordt via de gal uitgescheiden.

Een volwassen mens produceert ongeveer 500 tot 800 ml. galvloeistof per dag. Omdat de galvloeistof door de lever wordt aangemaakt, kan een mens heel goed zonder zijn galblaas leven. De gal wordt dan namelijk rechtsstreeks en continu vanuit de lever naar de dunne darm vervoerd.


(Advertentie)



U bevindt zich hier: Ľ PatiŽnten informatie Ľ Galblaas