MaagDarmLever.nl

Anatomie en aandoeningen binnen het MDL-gebied.

MaagDarmLever.nl

Slokdarmspataderen

Slokdarm spataderenSlokdarmspataderen (slokdarmvarices) zijn sterk uitgezette aderen die zich onder het slijmvlies van de slokdarm bevinden.

De wand van de slokdarm bestaat aan de buitenkant uit een spierlaag, dan naar binnen toe een laagje bindweefsel en tot slot aan de binnenkant een slijmvlies. In het bindweefsel bevinden zich bloedvaten en kliertjes die slijm produceren. Dit slijm dient als glijmiddel.

Het ontstaan van slokdarmspataderen

Slokdarmspataderen ontstaan meestal als gevolg van een probleem in de lever. Het bloed wordt vanuit de alvleesklier, de galblaas, de milt en de darmen via de zogenaamde ‘poortader’ afgevoerd naar de lever. Via de lever wordt het bloed vervolgens weer naar het hart geleid.

Hoge druk in poortader

Als het bloed vanuit deze ‘poortader’ als gevolg van beschadiging van de lever minder goed door de lever kan stromen, stijgt de druk in die ader en wordt het moeilijker voor het bloed om goed door te stromen. Om toch bij het hart te kunnen komen, zal het bloed via andere aderen naar het hart proberen te gaan. Hierdoor ontstaan spataderen rond de slokdarm, maar soms ook in het bovenste deel van de maag.

De oorzaak van de hogere druk in de ‘poortader’ van de lever, is meestal levercirrose. Andere oorzaken kunnen zijn een stolsel in de poortader (trombose), een ontsteking en afsluiting van de ader die het bloed weer uit de lever afvoert.

De gevolgen van slokdarmspataderen

De slokdarmspataderen kunnen kapot gaan en (vaak hevig) gaan bloeden.

De klachten bij slokdarmspataderen

Slokdarmspataderen zelf veroorzaken geen klachten maar kunnen de oorzaak zijn van een bloeding. Vooral bij grote slokdarmspataderen is deze kans aanzienlijk.

Als er een bloeding optreedt, gaat dit meestal gepaard met het braken van bloed. Ook kan dit bloed afgevoerd worden via de ontlasting. De ontlasting kleurt dan zwart (en soms ook rood).

Zo’n bloeding van de slokdarmspataderen is een levensbedreigende situatie en er dient dan ook onmiddellijk een arts geraadpleegd te worden.

Behandeling van slokdarmspataderen

De beste behandeling van slokdarmspataderen is het oplossen of in elk geval stabiliseren van de onderliggende oorzaak. Als de slokdarmspataderen bloeden, dan moet er zo snel mogelijk een arts geraadpleegd worden.

De arts zal via een gastroscopie – waarbij met een endoscoop in de slokdarm en maag wordt gekeken – de bloedingen bekijken en de juiste behandeling van de bloedende spataderen bepalen.

De mogelijke behandelingen

  1. Het plaatsen van een buisje in de luchtpijp om te voorkomen dat er bloed of maaginhoud in de luchtwegen stromen; dit kan voorafgaand aan de endoscopie worden gedaan. Mocht dit nodig zijn dan gebeurt dit onder narcose zodat u van het inbrengen van het buisje en de endoscopie niets merkt.
  2. Toedienen van medicijnen via een infuus om:
    • De druk in de poortader van de lever te verlagen (zie ook oorzaken)
    • Stollingsproblemen op te heffen
    • Infecties te voorkomen
  3. Endoscopische behandeling van de bloeding
    • Door de bloedende spatader aan te zuigen en vervolgens af te binden waardoor deze sterft (bandligatie genaamd)
    • Door een medicijn in te spuiten in de bloedende spatader; hierdoor stopt de bloeding (scleroseren genaamd)
  4. Het inbrengen van een ballon aan een dunne slang in de maag en slokdarm via de neus. De ballon wordt vervolgens opgeblazen waardoor de spataderen dichtgedrukt worden en stoppen met bloeden.

Naast deze behandelingen, kan er ook een bloedtransfusie en/of een infuus gegeven worden om het verlies aan bloed en vocht te compenseren.

Slokdarmspataderen voorkomen

Om herhaling te voorkomen, kunnen er vervolgens preventieve maatregelen genomen worden:

  • Door de medicijnen te gebruiken kan de druk in de poortader van de lever verlaagd worden; hiermee pak je de achterliggende oorzaak aan.
  • Door de spataderen te verwijderen door ze aan te zuigen en af te binden (bandligatie)
  • Door een omleiding (‘shunt’) aan te leggen in de lever. Bij deze behandeling wordt in de lever een klein buisje (‘stent’) geplaatst van een tak van de poortader naar een tak van de leverader (via welke het bloed van de lever naar het hart stroomt). Het bloed kan nu makkelijker naar het hart toe en zal geen omweg meer hoeven zoeken.